اج آکھاں وارث شاہ نوں : امرتاپریتم

امرتا پریتم
امرتاپریتم
اج آکھاں وارث شاہ نوں کتھوں قبراں وچوں بول​
تے اج کتاب ِعشق دا کوئی اگلا ورقہ پھول​

اک روئی سی دھی پنجاب دی تُوں ِلکھ ِلکھ مارے وین​
اج لکھاں دھیاں روندیاں تینوں وارث شاہ نوں کہن​

اُٹھ دردمنداں دیاں دردیا، اُٹھ تک اپنا پنجاب​
اج بیلے لاشاں ِوچھیاں تے لہو دی بھری چناب​

کسے نے پنجاں پانیاں وچ دِتی زہر رلا​
تے انہاں پانیاں نے دھرت نُوں دِتا پانی لا​

ایس زرخیز زمین تے لُوں لُوں پُھٹیاں زہر​
گٹھ گٹھ چڑھیاں لالیاں پُھٹ پُھٹ چڑھیا قہر​

ویہو ولسّی وا فیر وَن وَن وگی جھگ​
اوہنے ہر اِک وانس دی انجھلی دِتی ناگ بنا​

ناگاں کِیلے لوک مُونہہ بَس فیر ڈنگ ہی ڈنگ​
پل او پل ای پنجاب دے نیلے پے گے انگ​

وے گلے اوں ٹُٹے گیت فیر، ترکلے اوں ٹُٹی تند​
ترنجنوں ٹُٹیاں سہیلیاں چرکھڑے کُوکر بند​

سنے سیج دے بیڑیاں لُڈن دِتیاں روڑھ​
سنے ڈالیاں پینگ اج پپلاں دِتی توڑ​

جتھے وجدی سی پُھوک پیار دی اہ ونجھلی گئی گواچ​
رانجھے دے سب وِیر اج بُھل گئے اوہدی جاچ​

دھرتی تے لہُو وسیا قبراں پیاں چوون​
پرِیت دِیاں شاہ زادیاں اج وِچ مزاراں روون​

وے اج سبھے قیدو بن گئے ، حُسن عشق دے چور​
اج کتھوں لیائے لبھ کے وارث شاہ اِک ہور​

اَج آکھاں وارث شاہ نُوں کتھوں قبراں وچوں بول​
تے اج کتاب عشق دا کوئی اگلا ورقہ پھول

You might also like

Leave A Reply

Leave Your Comments for this Post