پنجابی غزل : ستیہ پال آنند

دارو پیتا ، سڑکاں گاہیاں ، دھوڑ کھلاری کل راتیں
میں شاید اپنڑی قسمت دی بازی ہاری کل ر اتیں

ہر واری اک شوخ ہوا دا بُلھا سی دستک دیندا
اُٹھیا، در وازے تک پُجیا، کتنی واری کل راتیں

چھوئی موئی جہیی رات دی رانڑی گٹھڑی بنڑ کے بیٹھی سی
وگدی وا نے آنڑ کھلاری مہک پٹاری کل راتیں

یاداں دے طوفان چ’ اُڈ گئے سب سہرے، لاواں پھیرے
ڈولی چڑھ کے یار گنوایا کُڑی وچاری کل راتیں

انگلی انگلی ، پوٹا پوٹا ، تُپکا تُپکا چویا خون
تاں جا کے اک دو شعراں دی زلف سنواری کل راتیں

You might also like

Leave A Reply

Leave Your Comments for this Post