’’ بولدی چُپ ‘‘ دی شاعرہ ثانیہ شیخ لئی اک کالم : یونس خیال

مَیں پنجابی شاعری کرن والیاں دی ونڈ دوطراں نال کرنا واں ۔اک اوہ شاعر جیڑے سوچدے کسے ہور زبان وچ نیں تے لکھدے پنجابی وچ نیں ۔۔۔ تے دوجے اوہ شاعرجنہاں دی شاعری اوہناں دی پنجابی سوچ وچوں ای پُنگر دی اے۔پنجابی رہتل بہتل نوں بناسنوارکے الیکناہورکم اے تے پنجاب دی مٹی نال مٹی ہوکے اکھراں دا دیوا بالنا وکھراکم اے۔ثانیہ شیخ داتعلق شاعری دے دوجے ٹبرنال اے۔ایسے لئی اوہناں دے شعردیس پنجاب دے وسنیکاں لئی اَوپرے نئیں جاپدے ۔
پنجاب وسیب وچ جد اَلھڑجذبیاں والیاں مٹیاراں بَنیاں راہواں یاساون رُتاں وچ پینگ ہُلارے لیندیاں ڈھولے ماہیے گاوندیاں نیں آلے دوالے رنگ نچن لگ پیندے نیں۔پیلیاں ،لال چُنیاں تے دوجے پاسے چِٹے سفیدتے اُچے نیلے شَملے محبتاں دیاں نشانیاں بن کے سوچاں باریاں وچ پھُمنیاں پاوندے نظریں آوندے نیں۔ایہناں پیاربھریاں رُتاں دابُلاراثانیہ شیخ ہوراں دے شعراں وچ اسانوں سنیدااے ۔مَلن دی تاہنگ وچ بھِجی تے رَل کے جیون مرن داسدادیندی ایہہ شاعری اسانوں اپنے ول کھچدی دی اے۔
پھلاں وانگوں کھڑیا
تیرا میرا پیار
میری بانہہ جے پھڑدا
تینوں دیندی تار
۔۔۔
آجا گُھٹ گُھٹ پی لئیے
نین نمانے پیاسے
اندرواندری کھاجاندے نیں
سوہنیا جھوٹے ہاسے
۔۔۔
اک واری بول مترا
تیری واج داگھُٹ بھرنا
اَسیں پیاسے نئیں مرنا
۔۔۔
ناز چُکاں میں تیرے
آجا دلبر ویہڑے

دو دل کون نکھیڑے
۔۔۔
کنی چپ اے کج تے آکھو
چپ دادکھ اے کج تے آکھو
سامنے بہنا کج نہ کہنا
اے کی تُک اے کج تے آکھو
صوفی شاعراں نے پنجابی شاعری وچ ’’ ہُوک ‘‘ تے ’’ کُوک ‘‘ دے تاثرنوں ٹیسی تے پہنچایا۔جدائی ، وچھوڑاتے فیر ’’ یار‘‘ نال ملن دی تاہنگ وچوں دَرددا سِٹہ اُگاکےایس شاعری راہیں دل دیاں کیفیتاں اِ نج الیکیاں گئیاںپئی ایہہ شاعری لوکائی دی واج بن گئی۔صوفی شاعراں دا ایہہ فیض اجے تیک رُکیا نئیں تےاَج وی نِگھے تے سَچجَےپنجابی شاعراں دے شعراں وچ ’’ ہُوکاں‘‘ تے ’’کُوکاں‘‘سنائی دیندیاں نیں۔ثانیہ شیخ دی شاعری وچ وی ایہہ رمزاں اَسانوں اپنے ول کھچدیاں نیں۔
حج ہوجاوے میرا سیّو
یار جے گل نال لاوے
عشق نماز اے نیتی جس نے
سجدیوں سر نہ چاوے
۔۔۔
دل دا بوہاکھولے کون
اندروں جندرالابیٹھا ایں
توں تے بھیس وٹابیٹھا ایں
’’بولدی چُپ ‘‘ دیاں نظماں، شعر تے بولیاں پڑھ کے اندازہ کیتا جا سکدا اے پئی ثانیہ شیخ ہوراں دی شاعری جیوندی جاگدی تے بولدی چالدی شاعری اے۔اوہناں دی ’’ چُپ ‘‘ وچ کُوک تے ہُوک دونویں موجودنیں بس قاری دے دِل دے کَن کھُلے ہونے چاہیدے نیں ۔اخیروچ اوہناں دی ایہہ نظم ویکھو:
’’کوجی‘‘
اڑیا!
میں بھیڑی کوجی سہی

تیرے نال کھلو جانی آں
میں وی سوہنی ہوجانی آں
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

You might also like
  1. یوسف خالد says

    ودھیا شاعری دا ودھیا ویروا

Leave A Reply

Leave Your Comments for this Post